Blogs

Op deze pagina zijn verschillende blogs te vinden van José.


Een warme zomerdag #2

Door José


Het belooft weer een warme dag te worden. Voordat de kinderen komen, heb ik het badje al klaar gezet. Als de eerste kinderen komen, zijn we al buiten. Nu is het nog lekker. Vanmiddag is het te warm om buiten te zijn. Ik hang de slang in het badje en zet de kraan aan. ‘Mogen we al in het badje?’ wordt er gevraagd. ‘Ja hoor! Moet je wel je zwembroek aan doen en natuurlijk eerst insmeren.’ De grote kinderen doen zelf hun zwembroek aan en komen bij mij om zich in te smeren. Zelf mogen ze natuurlijk ook smeren! De jongste van het stel kijkt het even aan. Als ik vraag of ze in het badje wil, zegt ze heel kordaat: ‘nee! Het hoeft ook niet hoor’. Zeg ik.

De eerste stappen in het badje terwijl de tuinslang water geeft. ‘koud!’ roept er één! ‘ Ja, het is water uit de kraan.’ Na even aan het water wennen is het toch wel lekker en hoor ik ze niet meer over dat het koud is.

Naast het badje ligt een teiltje met poppenkleertjes. ‘Mogen die in het water?’ Vraagt een peuter. ‘Ja hoor!’ zeg ik. ‘Als je nu de kleertjes in het bad wast, kan je ze daar ophangen’. Naast het badje heb ik een waslijn gespannen met wasknijpers eraan. ‘Dan zijn de kleertjes van de pop weer schoon’. Nu, dat willen ze wel! Er werd flink gesopt en gespoeld en daarna werden de schone keertjes aan de waslijn gehangen met knijpers. Dat vergt wel enige concentratie. Uiteindelijk hangt de was heerlijk te drogen! Dat klusje is gefikst!

‘Mogen we wat speelgoed in het badje?’ Vraagt kind. ‘Tuurlijk! Wat zullen we er in doen?’ Vraag ik. ‘ehhh….Mogen we de gieters?’ ‘Ja hoor, ik ga ze pakken voor jullie.’ Zeg ik. Ik duik de schuur in en kom terug met de gieters en nog wat ander waterspeelgoed.

Ondertussen hebben ze de waterslang ontdekt. Daar kan je mee…..SPUITEN!! Een jongen heeft de tuinslang beet en zwaait daarmee alle kanten op! Niet iedereen vindt het leuk. ‘Ik wordt nat!’ Roep een peuter. Aan zijn gezicht te zien, vindt hij het niet zo leuk.

Ik loop naar het kind toe die de tuinslang in handen heeft en zeg dat niet iedereen het leuk vindt om nat gespoten te worden. Misschien moeten we het eerst vragen of ze het wel leuk vinden. Ik zag ‘m denken maar uiteindelijk vroeg hij toch aan de kinderen of hij ze nat mocht spuiten. ‘nee’ kreeg hij als antwoord. ‘Misschien als iedereen gewend is aan het water dat ze het dan wel fijn vinden maar nu nog niet. Hij ‘roert’ dan maar met de slang in het water. Uiteindelijk was hij met de gieters aan het spelen. Even later was het water even niet meer interessant en stond hij op de trampoline de springen.

Ondertussen had de jongste van het stel het water ontdekt. Als er verder niemand met het water speelt, neemt ze de kansen waar. Ze roert wat in het water met haar handen. Ze pakt de gieter en wil water in de gieter doen. Het lukt haar niet zo goed…’helpe!’ Roept ze naar mij. ‘wil het niet helemaal lukken? Zal ik je helpen?’ ‘Ja’ roept ze vol overtuiging. Ik houd de gieter onder water zodat ie vol stroomt met water. Ik geef ‘m aan haar. Gewapend met de gieter loopt ze naar de plantjes en geeft ze water. Als de gieter leeg is, komt ze met de gieter naar me toe. Ze houdt de gieter voor zich en wil het aan mij geven; ‘water?’ Ik vul de gieter weer. Zo gaat het een aantal keren. De plantjes ook weer blij.


‘Wil je niet in jet badje zitten?’ Vraag ik aan haar. ‘Nee!’ Oké, je kan niet duidelijk genoeg zijn….Terwijl de andere kinderen rond razen op de loop fiets en springen op de trampoline, staat de jongste aan de rand van het bad geconcentreerd en in alle rust te spelen met het water.

Naar het park #1

Door José

 

Het is prachtig weer dus Ik ga met de kindjes buiten spelen. Ik heb vandaag 5 kinderen in de leeftijd van 11 maanden tot 3,5 jaar. De baby draag ik naar buiten. De rest weet zelf naar buiten te komen. De kinderen hollen naar de trampoline en de bal en zijn al snel aan het springen Ze mogen de bal niet aanraken, hebben ze zelf bedacht. De baby zet ik op de grond. Hij gaat meteen op ontdekkingstocht. Ik duik de schuur in om wat fietsjes buiten te zetten. Zo kan ik makkelijker bij de loopkar. Toen ik die uit de schuur had gesjord, mocht de baby er alvast in. ‘Wie heeft er zin om in het park te gaan wandelen?!’ vraag ik. Ze weten niet hoe snel ze van de trampoline moeten komen. Dat willen Ze wel! Ze kunnen via het deurtje zelf de kar in klimmen. Het liefst willen ze allemaal bij het deurtje zitten. ‘mag het fototoestel ook mee!’ vraagt er één. Hij zwaait met een speelgoedfototoestel boven zijn hoofd. ‘Tuurlijk!’ zeg ik. ‘Kan je mooi foto’s maken van alle dieren in het park!’ Gewapend met het fototoestel gaan we richting park. 

We lopen het park in en meteen zien we een haas op het fietspad. Daar wordt meteen even een foto van gemaakt! De haast zit naar ons te kijken en wij kijken naar de haas. Naar mate we dichter bij komen, rent de haast het hoge gras in. Weg is de haas! 

Langs de kant van het pad staan heel veel mooie bloemen. ‘weten jullie hoe die bloemen heten?’ vraag ik. ‘madeliefjes’ hoor ik iemand roepen. Ik zeg dat ik dat heel knap vind dat hij ze zo noemt. Ze lijken wel heel veel op madeliefjes alleen deze bloemen zijn wat groter. Dan noem je ze een margriet. Ze kijken naar die duizenden Margrieten die hier staan en zijn er even stil van. We lopen verder. We zien een tractor..en nog één! ‘Wat zijn die tractoren aan het doen?’ vraag ik. ‘aan het maaien!’ roept er één. Heel goed! Onder deze 5 kinderen zit één expert die precies weet wat het merk van de tractor is. Hij ratelt de namen van de tractoren op Eigenlijk ben je nooit te oud om te leren!☺

Een kleine dreumes ziet opeens de koeien staan: ’koe!! Boe!!’ Ze zit te wiebelen op haar stoel van enthousiasme! We tellen meteen de koeien maar even. 

We lopen verder in het park. ‘Zullen we bijen gaan zoeken?’ Ze klimmen uit de kar en kijken tussen de bloemen naar de bijen. We moeten wel goed zoeken maar uiteindelijk zien we toch een paar bijen. ‘Wat is de bij aan het doen nu?’ vraag ik. Ja hoor! Ze weten het nog: Ze halen nectar uit de bloem en gaan naar de bijenkas om daar honing van te maken. De afgelopen tijd hebben we een boek gelezen over bijen, we hebben zaadbommetjes gemaakt en zijn bij de imker geweest en een liedje gezongen over de bijen.

Ik heb een margriet geplukt. We hebben de nectar goed bekeken en gevoeld.  

Allemaal weer in de kar en we lopen verder. De jongste kijkt zijn ogen uit naar alles om zich heen. Naar de anderen kinderen zit hij regelmatig vriendelijk te glimlachen. Na een stukje verder gelopen te hebben, stop ik de kar:’ Zullen we proberen eens heeeeeel stil te zijn? Gaan we luisteren wat we horen….Iedereen is heel stil…De kleinste snapt daar natuurlijk niet zoveel van en geeft af en toe een geluidje. De anderen zie je heel goed luisteren…..’Ik hoor de tractor!’ roept er één. Helemaal gelijk maar wat horen we nog meer? Weer is het stil….’ Vogels’! roept een ander. Toevallig vliegt er net een vogel over. We kijken de vogel na. Eigenlijk zien we heel veel vogels in de lucht; grote en kleine vogels.

Na verschillende vogels gezien te hebben, wandelen we weer verder. We komen langs het gras. Wat ligt daar nu op het gras?? Allemaal hoopjes grond. We gaan de kar weer uit om dit van dichtbij te bekijken. Als ik vraag wat dit is, weten ze me al snel te vertellen dat hier de mol woont. We tellen de molshopen en we zien een gat in sommige molshopen. We kijken goed of we de mol zien maar die komt niet tevoorschijn. Misschien als we het liedje van de mol zingen. Ademloos staan ze te kijken of er een mol tevoorschijn komt maar helaas…. 

We klimmen de kar weer in en we gaan op weg naar huis. We komen nog een tractor tegen die de bomen aan het water geven is. 

Als we bijna thuis zijn, roept de boerin aan de overkant ons:’ Wij hebben jonge poesjes! Willen jullie ze zien?’ Nou, dat willen we wel! Bij de schuur stappen we uit. Daar zijn 5 jonge poesjes…ach wat lief!!! We mogen ze aaien. We voelen hoe zacht ze zijn. Voor sommigen is kijken is al genoeg. 

Na een tijdje klimmen we weer in de kar en gaan we echt naar huis. We hebben weer een hoop gezien en beleefd in het park!!